[صفحه اصلی ]   [ English ]  
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
مدیریت دانشکده::
درباره دانشکده::
معرفی افراد::
امور پژوهشی::
امور آموزشی::
فضاهای تحقیقاتی::
اخبار و رویدادها::
مستندات و فرمها::
::
پیوند با دانشگاه

AWT IMAGE

AWT IMAGE

AWT IMAGE

AWT IMAGE

..
شبکه بیت
..
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
نظرسنجی
نظر سنجی در خصوص وب سايت دانشکده
عالی
خوب
متوسط
   
..
Rss

AWT IMAGE

..
:: دفاعیه دکترا در دانشکده مهندسی شیمی، نفت و گاز ::
 | تاریخ ارسال: 1400/11/18 | 
مهندس بیتا کرمی  دانشجوی دوره دکتری مهندسی‌شیمی، به صورت مجازی در ساعت ۱۴ روز سه شنبه  ۱۹ بهمن ماه  ۱۴۰۰، از رساله خود با عنوان «مطالعه تجربی و تحلیل انتقال جرمی جذب دی اکسید کربن در محلول آبی پایه آمینی در حضور ذرات پلیمری هایپرکراس­لینک شده»با راهنمایی دکتر احد قائمی  دفاع خواهد نمود.
چکیده
حلال‌های یوتکتیک عمیق (DESs) نسل جدیدی از حلال‌های سبز است که به­دلیل خواص مطلوب، پایداری خوب و ویژگی‌های سازگار با محیط زیست، به­عنوان گزینه­ای امیدوارکننده برای جذب دی­اکسید کربن بررسی می­شود. در این رساله، حلال­های ترکیبی جدیدی برپایه DESs برای جداسازی دی­اکسید کربن از گاز دودکش شبیه­سازی شده، توسعه یافته است. حلال­های یوتکتیک عمیق: ChCl-MEA، Glyceline و Glyceline فعال شده با پیپرازین (Glyceline/Pz) در محدوده ۱۰ تا ۳۰ درصد وزنی به حلال آبی DEA اضافه شد و عملکرد جذب حلال­های ترکیبی DEA – DES حاصل از نقطه نظر حلالیت و انتقال جرم مورد مطالعه قرار گرفت. مطالعات هیدرودینامیکی نشان داد که افزودن DES قطر حباب میانگین ساتر را کاهش می­دهد. نتایج آزمایش­های جذب نشان داد که جایگزینی جزیی آب با ChCl-MEA یا Glyceline/Pz ظرفیت جذب  دی­اکسید کربن، زمان موثر، فاکتور افزایش و ضریب کلی انتقال جرم را افزایش می­دهد. در مقابل تحت شرایط عملیاتی مورد مطالعه، با افزایش غلظت Glyceline در حلال فاکتور افزایش و ضریب کلی انتقال جرم کاهش می­یابد، اگرچه میزان حلالیت تقریبا بدون تغییر باقی می­ماند. همچنین، آزمون ۱۳C-NMR برای شناسایی گونه­های حاوی کربن در حلال­های مورد مطالعه قبل و بعد از جذب دی­اکسید کربن به­کار گرفته شد. در نهایت، اندازه‌گیری‌های TGA نشان می‌دهد که حلال­های یوتکتیک مبتنی بر گلیسرول، حلال‌های ترکیبی پایدارتری را با قابلیت احیا ایجاد می‌کند. حلال­های ترکیبی در فشارهای عملیاتی پس از احتراق و همچنین حلال­های با خواص ترمودینامیکی مطلوب که انرژی لازم جهت احیای آن­ها به­میزان قابل توجهی پایین است، معمولا محدود به سرعت­های آهسته واکنش با دی­اکسید کربن است. بنابراین در این پژوهش، شبکه­های پلیمری هایپرکراس­لینک شده (HCPs) جهت ارتقای سرعت جذب دی­اکسید کربن در این دسته از حلال­های بر پایه آمین معرفی می­شود. چهار شبکه پلیمری بر پایه مونومرهای بنزن (HCP-B)، پلی استایرن (HCP-S)، بنزیل کلراید (HCP-BC) و کربازول (HCP-C) ساخته و عملکرد آن­ها در حلال­های آبی MDEA و حلال­های ترکیبی DEA – Glycerol بررسی شده است. افزودن HCP-B و HCP-S به حلال آبی MDEA سرعت متوسط جذب دی­اکسید کربن را به­ترتیب ۱۳۰ و ۲۵۳ درصد افزایش داد. همچنین کارایی شبکه HCP-B در ارتقای جذب در محدوده دمایی ۲۵ تا ۸۰ درجه سلسیوس و در غلظت­های ۲، ۳ و ۴ مولار MDEA مطالعه شد. نتایج بیان­گر افزایش سرعت جذب در حضور پلیمر در کل محدوده بررسی شده است. علاوه­بر این، نتایج آزمون ۱۳C-NMR تایید کننده اثر ارتقادهنگی شبکه­های پلیمری بر جذب است. بعلاوه، حلال­های دوغابی DEA – Glycerol – HCP با هدف معرفی جاذب­هایی کارآمد برای جذب پس از احتراق بررسی شده است. HCP-B، HCP-S، HCP-BC و HCP-C با هدف افزایش سرعت جذب در فشار جزیی­های پایین دی­اکسید کربن به حلال­های نیمه­آبی DEA – Glycerol افزوده شد؛ در میان شبکه­های مطالعه شده، HCP-C بهترین عملکرد را از خود نشان داد. نتایج نشان داد که با افزایش غلظت گلیسرول، غلظت دی اتانول آمین و دبی جریان گاز اثر ارتقادهندگی HCP-C بر سرعت جذب افزایش می­یابد.
 
واژه‌های کلیدی: جذب دی­اکسید کربن، ارتقای جذب، حلال­ ترکیبی، حلال یوتکتیک عمیق، پلیمر هایپرکراس­لینک شده.
 
دفعات مشاهده: 772 بار   |   دفعات چاپ: 86 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر

CAPTCHA
   
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ ارسال به دوستان ارسال به دوستان

Persian site map - English site map - Created in 0.08 seconds with 51 queries by YEKTAWEB 4612